“เท้ง” ทิ้ง “ส้ม”ทิ้งคนติดคุก ไว้ข้างหลัง
“เท้ง” พรรคส้ม
ออกมาประกาศชัด
ไม่แก้ไข มาตรา 112
.
ประโยคสั้น ๆ
แต่ความหมายหนักมาก
.
เพราะกว่าจะมาถึงจุดนี้
มีคนจำนวนมาก
ที่ “เชื่อคำพูดทางการเมือง”
และต้องจ่ายราคาจริง
.
นับตั้งแต่ยุค
อนาคตใหม่
ก้าวไกล
ต่อเนื่องถึงพรรคประชาชน
.
คำว่า
“แก้ 112”
ถูกทำให้ดูเหมือนปลอดภัย
เหมือนไม่มีอะไรต้องกลัว
.
พูดได้
วิจารณ์ได้
เดี๋ยวก็แก้กฎหมาย
.
แต่ในโลกความจริง
กฎหมายไม่เคยหยุดใช้
ศาลไม่เคยหยุดพิจารณา
และเรือนจำก็ไม่เคยว่าง
. . .
ผลลัพธ์คือ
ผู้ต้องขังคดี 112
นับร้อยคน
.
หลายคน
ไม่ใช่นักการเมือง
ไม่ใช่แกนนำ
ไม่ใช่คนมีเวที
.
แต่คือประชาชน
นักเรียน
นักศึกษา
ที่ “เชื่อ” ว่าจะมีใครรับผิดชอบแทน
ตั้งแต่ปลายปี 2563
ถึงกลางปี 2568
มีผู้ถูกดำเนินคดี ม.112
มากกว่า 280 คน
รวมกว่า 300 คดี
. . .
ชื่อหนึ่ง
ที่สังคมไทยรู้จักดี
คือ
อานนท์ นำภา
.
คนที่ยืนพูด
ยืนสู้
ยืนรับแทนคำพูดของพรรคการเมือง
.
วันนี้
เขาอยู่ในสถานะของ
นักโทษ 112
. . .
อีกชื่อหนึ่ง
ที่สังคมไม่ควรลืม
คือ
บุ้ง
.
ชีวิตหนึ่ง
ที่จบลง
เพราะ วาทกรรม แก้ ม.112
เธอเชื่ออย่างสุดใจ
.
จะด้วยเหตุใดก็ตาม
ความจริงคือ
มันไม่ควรเกิดขึ้น
แต่วันนี้
คนที่เคยบอกว่า
“ต้องแก้”
กลับบอกว่า
ไม่เอาแล้ว
.
พูดแล้วสะบัดตัวไปต่อ
ไม่ต้องรับโทษ
ไม่ต้องติดคุก
ไม่ต้องเสี่ยงชีวิต
.
ทิ้งคำพูดในอดีต
ทิ้งผู้ต้องขังคดี 112
.
ในวันที่พวกเขา
เคว้งที่สุด
และเดียวดายที่สุด
. . .
การตัดสินใจของเท้ง
.
นั่นไม่ใช่ความกล้าหาญ
แต่มันคือ
ความไม่รับผิดชอบทางการเมือง
. . .
วันนี้
เท้งอาจพูดว่า
ไม่แก้ 112
.
แต่คนที่ติดคุกไปแล้ว
ไม่มีปุ่มย้อนกลับ
.
เช่นเดียวกับ บุ้ง ที่สังเวยชีวิตไปแล้ว
ความคิดเห็น
แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็นต่อบทความนี้